Kitaplarımın Özelliği
Piyasaya çıkarılmak üzere yazdığım ilk kitap Hazine idi. Hazine hakkında bir kitap yazmaya beni iten şey bu önemli kurumun ne yaptığı, hangi alanlarda karar aldığı ve uygulama yürüttüğü konularının bilinmemesiydi. O sıralarda Hazine haftalık iç borçlanma ihaleleri yapıyor, dış borçlanmayı TCMB’den devralmış, devlet adına yürütmeye başlamış bulunuyordu. Hazine hakkında bilinen tek şey 'devletin borçlanmasını zaman ve mekân itibarıyla denkleştirmek amacıyla borçlanma yaptığı’ idi. O dönemde yayınlanmış kamu maliyesi kitaplarında da aşağı yukarı bu kadarlık bilgi yer alıyordu. Oysa Hazine, buna ek olarak kamu iktisadi teşebbüslerinin finansman işini yürütüyor, Türkiye’nin uluslararası ekonomik kuruluşlarla (IMF, Dünya Bankası Grubu, OECD, uluslararası kalkınma ve yatırım bankaları vb.) ilişkilerinde devlet adına görev yapıyor, bankacılık ve kambiyo düzenlemelerini yapıyor, uygulamalarını şekillendiriyordu. Bu konulardaki genel bilgiler dışındaki ayrıntılar kamuoyunun hatta konuyla ilgili kişilerin bile bildiği şeyler değildi. Hazine’de görev yaptığım yıllarda Hazine’sine sahip çıkamayan bir toplumun geleceğine sahip çıkmasının çok zor olacağını fark etmiştim. İnsanlar ödediği vergilerin nereye harcandığını, niçin borçlanıldığını, IMF ile ne amaçla görüşmeler yapıldığını bilmeli, hatta hesabını sormalıydı. Hazine kitabını yazmamın nedeni bu bilgileri kamuoyuna vermek ve Hazine’yi bilinir, izlenebilir, hesap sorulabilir bir kurum haline getirmekti. İlk kez 1997 yılında basılan kitap bugüne dek 18 kez basıldı, okullarda ders kitabı olarak okutuldu, çok olumlu eleştiriler aldı, hala da satılıyor, okunuyor. Amacıma bir nebze de olsa ulaştığımı ve Hazine’nin eskisine göre çok daha bilinir ve izlenebilir bir kurum haline gelmesine katkıda bulunduğumu düşünüyorum.
Sonrasında yazdığım bütün kitaplarımda aşağı yukarı aynı mantık yer aldı. Mesela Türkçe makroekonomi kitaplarının pek çoğunda Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nın veya Türk Hazinesi’nin ekonomi politikası içindeki yerinden ve yaklaşımlarından çok ABD Merkez Bankası Fed’in uygulamalarının ve batılı ülkelerin maliye politikalarının ayrıntıları yer alıyor, Türkiye uygulamalarından pek söz edilmiyordu. Makroekonomi kitabı yazmaya bu nedenle karar verdim. Teoriyle uygulamayı birleştirmek, teorinin uygulamaya, uygulamanın da teoriye nasıl yansıdığını gösterebilmek ve bunu yerel uygulamaları kullanarak yapabilmek için Türkiye uygulamalarını kitaba yansıttım. Bu yaklaşım çok ilgi çekti ve makroekonomi kitabım Türkiye’de en çok baskı yapan makroekonomi kitaplarından birisi oldu. Benzer yaklaşımları sonraki bütün kitaplarımda izledim. Teorik yapının uygulamaya yansımalarını hep Türkiye’den örnekler vererek ve Türkiye’yi başka ülkelerle karşılaştırarak yapmaya çalıştım. Türkiye’de, teoriden, genel dünya yaklaşımlarından farklı görünen uygulamaları ele aldım, eleştirilerimi ortaya koydum. Bu yaklaşımım okurlar tarafından çok beğenildi ve benimsendi o nedenle kitaplarım hep çok satanlar listelerinde yer aldı.
Ekonomi dışındaki kitaplarımda da aynı yaklaşımı izledim. Hitit tarihini öykülerle anlatan Anitta’nın Laneti de özellikle Mısır tarihi üzerine yazanların Hititler hakkında yarattığı yanlış izlenimleri düzeltmeye yönelikti. Örneğin Mısır ile ilgili yazılanlar Kadeş savaşını Ramses’in kazandığını Hititlerin yenildiğini anlatıyordu. Oysa benim yaptığım incelemeler ve okumalar bunun tam tersi olduğunu ortaya koyuyordu. Hititler üzerine çalışmalarımı iyice derinleştirerek Hitit tarihini öykülerle anlatan Anitta’nın Laneti’ni yazdım. Kitap, umduğumdan çok daha fazla ilgi gördü. Yılın en çok satan kitapları arasına girdi ve son derecede olumlu eleştiriler aldı. Az bilinen Hititleri, öyküleştirerek anlatmakla hem bu uygarlığın hem de başkentleri Hattuşa (Boğazköy) ve onun içinde yer aldığı Çorum’un tanıtımına ciddi katkım oldu. Bu nedenle de Hatuşa ve Çorum bana fahri hemşerilik verdiler.
Polisiye roman yazmaya da aynı nedenlerle girdim. Öteden beri polisiye roman okurum ve bu tarzı çok severim. Polisiye romanlar genellikle iki gruba ayrılıyor. İlki klasik polisiye denilen ve bir suçu inceleyen bir veya birkaç kişinin (bir dedektif, bir avukat ya da bazen Agatha Christie’nin Miss Marple tiplemesinde olduğu gibi amatör bir meraklı) suçu araştırdığı, suçlunun peşine düştüğü roman türüdür. Bu türde toplumsal sorunlar, yasal eksikler gibi konular fazla önem taşımaz ve eleştirilmez. Asıl olarak suçlunun yakalanıp itiraf ettirilmesi üzerine odaklanılır. İkincisi kara roman denilen bir türdür. Kara roman türü suçu işleyenin kim olduğunu araştıran klasik polisiye romanlarından farklıdır (Raymond Chandler’in Philip Marlowe tiplemesi.) Burada suçu ve suçluyu araştırana karşılık kanıtları gizlemeye çalışan, suçu araştıranı önlemeye hatta tehdit edip öldürmeye kalkanlar da vardır. Kara roman türünde alttan alta bir toplumsal ve hukuksal eleştiri de bulunur. Batıda yayınlanan polisiyeler arasında her iki türde de çok sayıda örnek var. Ama her iki türdeki eserler de genellikle cinayet, hırsızlık, intikam gibi konular üzerine kurgulanıyor. Son yıllarda kuzey ülkelerinden çok sayıda polisiye ve gerilim romanı çıkmaya başladı. Bunlar da daha çok seri cinayetler, sapıkça işlenmiş cinayetler, seri katiller üzerinde yoğunlaşıyor. Benim polisiye roman yazmaya başlamamamın nedeni bizde bu tür olayların nispeten az olmasına karşılık mali suçların (sahtekârlık, dolandırıcılık, kamu malının çalınması vb.) ve siyasal suçların (siyasal gücün kötüye kullanılarak çıkar sağlamaya yönelmesi vb.) çok sayıda olması. Bizdeki polisiye romanların büyük çoğunluğu aslında bizde çok yaygın olmayan, batıda yaygın olan suçlar üzerine kurgulanıyor ve bizde yaygın olan mali suç veya siyasal suçlar üzerine kurgulanmıyor (Ahmet Ümit’in Kukla romanı siyasal suç üzerine yazılmış az sayıdaki istisnadan biridir.) Bu, tıpkı makroekonomi kitaplarında para politikasını anlatırken bizim Merkez Bankasının ne yaptığını anlatmak yerine Fed’in ne yaptığını anlatmak gibi geliyordu bana. O nedenle bizde yaygın olan mali suçları ve siyasal suçları içeren romanlar yazmaya karar vererek yola çıktım. Önce Inferis sonra da Sahte Sultan bu düşüncelerle yazıldı. Her iki romanda ayrıca günlük yaşantımızda çektiğimiz sıkıntılar, kentlerimizde kaybolan güzellikler, düşünce özgürlüğümüze indirilen darbeler gibi toplumsal konuları da işleyerek farklı bir yöntem benimsedim. O nedenle bu polisiye romanlarımı klasik polisiyeyle kara romanın bir karışımı olarak hatta onlardan biraz daha farklı bir yerde bir toplumsal içe bakış ve eleştiri kitabı olarak görüyorum.
Özetle söylemem gerekirse benim yazma nedenim; bizde yazılan çoğu eserin bizdeki sorunları ele alıp tartışmak yerine Batıdaki örnekleri gibi yazılmış olmasıydı. Ben, bizdeki örnekleri ele alan kitaplar yazmaya yöneldim.
kitaplar konusunda
Kitaplar ve Yorumlar 2026 225 Ekim 2026Kitaplar ve Yorumlar 202629 Temmuz 2026Yılın Sonuna Doğru Okuduğum Kitaplar 7 Aralık 2025Kitaplar ve Yorumlar 2025 327 Eylül 202544 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.