Avrupa Batar mı?
Yunanistan batar mı? Euro’dan
çıkar mı? İspanya sallanır mı? İtalya bu durumdan çıkabilir mi? gibi sorularla boğuşurken birden kendimizi Euro bölgesi dağılır mı sorusuna yanıt
ararken buluverdik.
Euro bölgesinin asıl sıkıntısı
yüksek miktardaki kamu kesimi borçları, yüksek miktardaki bütçe açıkları ve
bunların finansman sorunlarından kaynaklanıyor. Aşağıdaki tabloda Euro
bölgesinin başlıca ekonomilerinin brüt kamu kesimi borç stoklarının ve 2012
yılındaki finansman ihtiyaçlarının GSYH’larına oranlarını sunuyorum (Oranlar
için IMF, Fiscal Monitor, April 2012.
http://www.imf.org/external/pubs/ft/fm/2012/01/pdf/fm1201.pdf)
http://www.imf.org/external/pubs/ft/fm/2012/01/pdf/fm1201.pdf)
Ülke
|
Brüt Borç Stoku / GSYH (%)
|
2012’deki Finansman İhtiyacı / GSYH (%)
|
Almanya
|
78,9
|
8,9
|
Fransa
|
89,0
|
18,2
|
İtalya
|
123,4
|
28,7
|
İspanya
|
79,0
|
20,9
|
Hollanda
|
70,1
|
14,9
|
Belçika
|
99,1
|
19,3
|
Portekiz
|
112,4
|
26,7
|
İrlanda
|
113,1
|
15,3
|
Yunanistan
|
153,2
|
IMF ve AB
denetiminde
|
Türkiye
|
36,0
|
7,5
|
Almanya’yı bir kenara bırakırsak
Euro bölgesinin önde gelen bütün ekonomilerinin hem borç yükü olarak hem de
finansman bulma açısından ciddi sıkıntı içinde olduğunu görürüz. Örneğin
İtalya, 2012 yılında GSYH’sının yüzde 30’una yakın bir miktarda finansman
bularak vadesi gelen borçlarını ödemek ve bütçe açığını kapatmak zorunda. Bu
borçların büyük bölümü vadesi gelen tahvillerin yenileriyle değiştirilmesi
yoluyla yapılıyor olsa da yeni tahvillerin faizlerinin eskilerine göre
arttığını ve yeni bir yük getirdiğini dikkate almak gerek.
Bu ekonomilerin finansman
ihtiyacını aslında geçmişte hep birbirlerinden karşıladıklarının unutulmaması
gerekir. Örneğin İspanyol Hazinesi borçlandığında, çıkardığı tahvilleri kendi
yurttaşları, bankaları ve kurumları dışında örneğin Almanlar, Fransızlar,
İtalyanlar alıyordu. Oysa şimdi Almanya hariç o ekonomiler de aynı şekilde
borçlanmak durumundalar. Bir başka ifadeyle bu bölgeye Çin’den ya da gelişme
yolundaki ekonomilerden kaynak girişi olmazsa sıkıntının çözümü kolay
olmayacak. Düne kadar bu ekonomilerden gelişme yolundaki ekonomilere kaynak
akıyordu şimdi bu akımın tersine dönmesi bekleniyor. Kuşkusuz bunun
gerçekleşebilmesi için de faizlerin yükselmesi gerekiyor.
Euro bölgesi bu açmazdan
çıkabilir mi? Bu sorunun benim açımdan yanıtı evet çıkabilir şeklinde. Çünkü bu
bölgedeki ülkeler arasındaki ticaret ve finans akımları oldukça eski bir tarihe
dayanıyor ve bölgeyi toparlayabilecek kadar güçlü görünüyor. Ne var ki bu
durumdan çıkış göründüğünden daha uzun bir süreye yayılabilir.
Tabloya karşılaştırma amaçlı
olarak Türkiye’yi de ekledim. Türkiye, Euro bölgesi ekonomileriyle
karşılaştırılamayacak kadar rahat bir görünüm taşıyor. Buna karşılık finansman ihtiyacının önemli bölümünü bu ülkelerden sağlamak durumunda bulunduğu için görünümün rahatlığı kadar da rahat bir konumda olmadığını vurgulamak gerekiyor.
Ekonomi konusunda
Siyasal Sistem, Ekonomik Sistem ve Ahbap - Çavuş İlişkileri18 Ekim 2026Teori Aynı, Sonuç Farklı 6 Ağustos 2026İrrasyonel Beklentiler Teorisi19 Haziran 2026Öğrenilmiş Çaresizlik24 Şubat 202614 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.