Buradan Koalisyon Çıkmayacağını Söylemiştim
Seçim sonuçları belli olduktan sonra 9 Haziran 2015 günü bu
blogda ‘Koalisyon Seçenekleri ve Erken Seçim’ başlıklı yazımda şunları
yazmışım:
Seçim öncesi ve seçim sonrasında yapılan
açıklamalara göre CHP, MHP ve HDP açısından koalisyonun bir takım ortak
koşulları var: 17 – 25 Aralık olaylarının yargıya götürülmesi ve Erdoğan’ın
anayasal yetkilerine geri dönmesi. MHP’nin bu ortak koşullara ek olarak olmazsa
olmaz koşulu çözüm sürecinden vazgeçilmesi, HDP’nin ortak koşullara ek olarak
öne sürdüğü olmazsa olmaz koşulu ise çözüm sürecine devam edilmesi şeklinde
beliriyor.
Şimdi bu 4 koşul çerçevesinde oluşan
görünümü bir tabloya dökelim.
17 – 25 Aralık Olaylarının Yeniden
Yargılanması
|
Erdoğan’ın Anayasal Yetkilerine Geri
Dönmesi
|
Çözüm Sürecine Devam Edilmesi
|
Diğer Konular
|
Toplam
|
|
AKP
|
X
|
X
|
√
|
√ X
|
2 √ 3 X
|
CHP
|
√
|
√
|
√
|
√ X
|
4 √ 1 X
|
MHP
|
√
|
√
|
X
|
√ X
|
3 √ 2 X
|
HDP
|
√
|
√
|
√
|
√ X
|
4 √ 1 X
|
Not:
X konuya olumsuz yaklaşımı, √ olumlu yaklaşımı gösteriyor. Diğer konular birçok
alanı kapsadığı için içinde olumlu bakış da olumsuz bakış da olacak diye
düşünüyorum.
Tablodaki verilere bakıldığında AKP’nin bu üç
partiyle tek tek ya da bir arada bir koalisyon kurma şansı görünmüyor. Ya da
diğer konularda öyle büyük tavizler vermesi gerekiyor ki diğer partiler buna
razı olsun. Böyle bir durum da şimdilik mümkün görünmüyor.
Tabloya göre koşulları itibariyle en uygun 2
parti CHP ile HDP görünmektedir. İkisinin milletvekili toplamı 212 etmekte ve
yeterli sayı olan 276’ya ulaşamamaktadır. Bu ikiliye en yakın görünen MHP’dir.
MHP, bu ikiyle eklenirse sayı 292’ye yükselmekte ve yeterli sayıyı geçmektedir.
Ne var ki MHP’nin olmazsa olmaz koşulu çözüm sürecinin terk edilmesi, HDP’nin
olmazsa olmaz koşulu ise çözüm sürecinin devam ettirilmesidir. Bu durumda bu
üçlünün bir koalisyon kurma şansı bulunmuyor.
AKP’nin tek başına bir azınlık hükümeti kurma ve
güvenoyu alma şansı da aynen hükümet kurma durumunda gibi imkan dahilinde
görünmüyor.
CHP’nin MHP ile birlikte bir azınlık hükümeti
kurarak HDP’nin dışarıdan desteğini alması da pek mümkün görünmüyor. Çünkü bu
olasılık da sonunda çözüm sürecinin devam edip etmeyeceği çıkmazına giriyor.
İşin bu yönüne ek olarak iktidara gelecek parti
ya da partileri bekleyen sorunların durumu da çok önemli. Ekonomide mevcut
durum hiç de parlak görünmüyor. Büyüme üç yıldır potansiyelin oldukça altında
bulunuyor. İşsizlik ve enflasyon düşürülemiyor. İhracat son beş aydır
geriliyor. Cari açık hala çok yüksek düzeyde seyrediyor. Faizler yükseliş
içinde görünüyor. TL’nin değer kaybı devam ediyor. CDS primi yüksek düzeyde
kalamaya devam ediyor. Dış borçları çevirmek ve cari açığı finanse edebilmek
için yıllık 200 milyar dolar dış kaynağa ihtiyaç bulunuyor. Bütün bunlar yeni
hükümetin çok ciddi bir ekonomi politikası uygulamasını gerektiren koşullar. Bu
tür bir ekonomi politikası, muhtemelen uygulayan parti ya da partilere oy
kaybettirecek bir politika olacak. Ekonomiye ek olarak son birkaç yılda
demokrasi, insan hakları, basın özgürlüğü, yargı bağımsızlığı gibi konularda
çok ciddi itibar kaybına uğradık. Eğitimdeki halimiz ise tam anlamıyla bir
felaket. İş başına geçecek hükümetin karşısında yıllardır ihmal edilmiş yapısal
reformlar dağ gibi duruyor.
Böyle bir ortamda 13 yıldır iktidarda kalmış
olan AKP dışındaki partilerin, pamuk ipliğine bağlı koalisyonlarla iş başına
gelip bozulmaya yüz tutmuş ekonomik ve sosyal yapının sorumluluğunu
üstlenmeleri bana pek akıllıca gelmiyor. Erken seçimden farklı bir sonuç çıkar
mı? Emin değilim. Farklı bir sonuç çıksa bile bu sorunları çözmek kolay
değil.
Bu açmaza düşerken hangi hataları yaptığımızı
itiraf ederek, inatlarımızı, direnişlerimizi bir yana bırakarak, gerekiyorsa
özür dileyerek, hep birlikte ve bütün içtenliğimizle konuşarak çıkış yolunu
aramalıyız. Aksi takdirde içine düştüğümüz bu labirente, çıkışı iyice
zorlaştıran yeni bölmeler eklenmeye devam edecek.
Seçimden sonra 2 ay geçti ve başladığımız yerdeyiz. ‘Koalisyon yapıyormuş gibi yapalım, oyun
bozan biz olmayalım’ oyununun sonuna geldik. Ve ülke çok önemli 2 ayı da
böylece kaybetti. Bugün çok net olarak söyleyebilirim: Büyük olasılıkla 2016’yı
da kaybettik.
Son olarak bundan tam 13 yıl önce yazdığım bir yazının son
sözünü tekrarlamak istiyorum: Siyasetçiler
ikiye ayrılır: Siyasetçiler ve siyasetçiler.
Siyaset konusunda
Köy Enstitüleri ve Marshall Yardımı10 Kasım 2026Aşil'in Topuğu31 Ekim 2026Fransa'da Yağmacılık ve Tüketim Toplumu19 Ekim 2026Siyasal Sistem, Ekonomik Sistem ve Ahbap - Çavuş İlişkileri18 Ekim 202640 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.