Alex de Souza
Çocukluğumun Türkiye’deki futbol
idolü Lefter Küçükandonyadis’di. Babam ve kardeşimle birlikte gittiğim Fenerbahçe
maçlarında tribünlerle birlikte avazım çıktığı kadar bağırırdım “Ver Leftere
yaz deftere.” Babam, birinci sıraya Zeki Rıza Sporel’i koyar, Lefter’i ikinci,
sıraya koyardı. Benim için birinci sırada Lefter vardı. Çünkü Zeki Rıza Sporel’i
izlememiştim. O benden önceki kuşakların futbolcusuydu. İnsan gözüyle
izlemediği bir futbolcuyu hayalinde canlandıramıyor.
Lefter futbolculuğunun dışında
efendiliği ve örnek insanlığıyla Fenerbahçeliler kadar öteki kulüp
taraftarlarının da kalbini kazanmış bir futbolcuydu. Amacım Lefter’i yazmak değil.
Onu zaten yaptım. Merak edenler, okumamış olanlar o yazımı şu linke tıklayarak okuyabilir
http://www.mahfiegilmez.com/2012/01/lefter.html.
Amacım Alex de Souza’yı yazmak. Lefter’le bağlantı kurmamın nedeni ikisinin
benzer yanlarını vurgulamak.
Alex buraya gelen birçok
yabancının “Şiş kebap güzel, rakı güzel, Boğaz şahane” sahtekârlığını
sergilemedi. O ve ailesi gerçek bir İstanbullu oldu. Türkiye’ye ve İstanbul’a
olan sevgileri gerçeğin ta kendisiydi. Bir televizyon programında eşi Dianne beline
yaptırdığı Türk bayrağı dövmesini göstermiş, Alex, üçbininci golünü attığında
aldığı ödülü Mehmetçik Vakfına bağışlamıştı. Bunlar, de Souza ailesinin buraya
nasıl bağlandığının göstergeleri. Ama asıl gösterge Alex’in, ayrılmasının
kesinleşmesi üzerine evine gelen Fenerbahçe taraftarlarına söylediği sözdür.
Diyor ki Alex: “Çocuklar için çok zor olacak. Brezilya’ya gittiğimizde ağlayıp
evimize dönelim diyorlardı.” İşte bu söz ve eşi Dianne'nin penceredeki gözü yaşlı görüntüsü Fenerbahçe hakkında hatta futbol
hakkında bir şey yazmama kararı verdiğim halde beni kararımdan vazgeçip bu
yazıyı yazmaya getirdi.
Bir futbol kulübü, başka bir
ülkeden geldiği halde burayı kendi ülkesi kadar benimsemiş, çocuklarını buraya
göre yetiştirmiş, eşinin her maça gelip takımı desteklediği, taraftarlarının bu kadar çok sevgi ve saygısını kazanmış bir
futbolcusunu kovar gibi niçin gönderir? Ben bunun yanıtını bilmiyorum, arasam
da bulamıyorum.
Fenerbahçe yönetimi başkanın
tutuksuz yargılanmaya başladığı andan itibaren saçma sapan işlere imza atıyor.
Geçen yıl bütün sıkıntılara karşın Türkiye kupasını kazanmış, lig
şampiyonluğunu yarım puanla kaçırmış bir takım vardı. Mantık, bu takımın
korunmasını ve birkaç takviye yapılmasını gerektiriyordu. Yönetim ne yaptı?
Takımın en önemli adamlarından olan Emre’yi zorla yolladı, kiralık oynayan
Ziegler’i almadı. Yobo’yu da almayacaklardı, işler kötü gidince aldılar. Şimdi
de Alex’i yolladılar.
Bir Fenerbahçeli olarak dışarıdan
bakıyorum, rakip takımlardan birinin başkanı olsam Fenerbahçe’yi bozmak için ne
yapmam gerekirdi diye düşündüğümde aklıma bu yapılanları yapmaktan başka bir
şey gelmiyor.
Zeki Rıza Sporel’e yetişemesem de
Fenerbahçe’nin iki efsanesini, Lefter ve Alex’i izleme fırsatı bulduğum için
mutluyum. Mutsuzluğum Alex’e yapılan vefasızlıktan kaynaklanıyor. Üçü de yalnız
iyi bir futbolcu değil iyi birer insandı, taraftar onları yalnızca
futbollarıyla değil, örnek davranışlarıyla da sevdi.
Güle güle büyük kaptan Alex de
Souza, güle güle de Souza ailesi. Umarım size yaşatılan bu vefasızlığı unutup
yeni bir yaşama başlarsınız, umarım çocuklarınız bu travmayı çabuk
atlatabilirler. İleride belki çocuklar büyüdüklerinde İstanbul’a tekrar gelir
ve taraftarın parasıyla yapılmış olan babalarının heykelini
ziyaret ederler.
Spor konusunda
Futbolda Hakem Sorununun Çözümü 5 Eylül 2026Kardelenler ve Cumhuriyet27 Temmuz 2026Üç Korner Bir Penaltı9 Ekim 2021Kadın Voleybolu ve Türkiye 19 Ağustos 202142 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.