G-8 ve G-20
G-8
Ekonomik açıdan dünyanın en
zengin 7 ülkesinin, küresel sistemin ekonomik ve parasal sorunlarını görüşmek
ve bu konularda işbirliği gerçekleştirmek amacıyla oluşturdukları gurubun
adıdır. Group of Seven adının kısaltılmış halini ifade eder.
Bu gurubun üyeleri ABD, Japonya,
Almanya, İngiltere, Fransa, İtalya, Kanada ve Rusya’dır. İlk kez G-6 adı
altında 6 üye ile 1975 yılında toplanmış, 1976 yılında Kanada katılınca adı G-7
olmuş ve 1997 yılında Rusya’nın da guruba girmesiyle adı G-8’e dönüşmüştür.
Bu 8 ülkenin Ekonomi Bakanları ve
sonra da liderleri yılda bir veya iki kez bir araya gelerek küresel sistemin
ekonomik ve parasal sorunları hakkında görüş alış verişinde bulunurlar ve
izlenecek ortak politikalar için altyapı oluşturmaya çalışırlar. Her ne kadar
burada oluşturulan politikalar bu devletleri bağlar gibi görünse de bu
ekonomiler küresel sistemin ekonomik gücünün beşte ikisini oluşturduğu için
küresel sistemin tümünü etkileyecek ağırlıktadır.
G-20
Dünyanın 20 büyük ekonomisinin
bir araya geldiği guruba G 20 (Group of Twenty) adı veriliyor. Bu grupta 19
büyük ülkenin ekonomiden sorumlu bakanları ya da maliye bakanlarıyla Merkez
Bankası Başkanları ve Avrupa Birliği Avrupa Konseyi Başkanı ve Avrupa Merkez
Bankası Başkanı bulunuyor.
G-8 Maliye Bakanlarının
Washington’da 25 Eylül 1999 tarihindeki toplantısında kuruluşu açıklanmıştır.
Yılın belli zamanlarında Bakanlar ve Merkez Bankası Başkanları düzeyinde
toplanmakta ve bu düzeyde belirlenen konular hakkında karar alınmasını sağlamak
üzere de yılın belli zamanlarında bu ülkelerin Devlet Başkanları düzeyinde bir
araya gelmektedir.
G-20 gurubunun üyeleri şunlardır:
ABD, Çin, Japonya, Almanya, Fransa, İngiltere, İtalya, Kanada, Rusya,
Hindistan, Arjantin, Türkiye, Brezilya, Meksika, Güney Afrika, Suudi,
Arabistan, Kore, Avustralya, Endonezya, Avrupa Birliği Dönem Başkanı ve Avrupa
Birliği Merkez Bankası Başkanı.
G-20 toplantılarında alınan
kararlar küresel sitemin onda dokuzunu oluşturan ülkelerce alınmış sayıldığı
için sisteme yön verici nitelik taşır. Dolayısıyla bu kararlar ülkelerin
izleyeceği ekonomi politikası açısından yön gösterici olur.
Bu oluşumlara niçin ihtiyaç duyuluyor?
Uluslararası Para Fonu (IMF) gibi
uluslar arası parasal sorunların görüşüldüğü, Dünya Ticaret Örgütü (WTO) gibi
uluslar arası ticaret sorunlarının görüşüldüğü, Dünya Bankası (WB) gibi
uluslararası kalkınma sorunlarının görüşüldüğü platformlar varken G-8 ve G-20
gibi oluşumlara niçin ihtiyaç duyuluyor? Her şeyden önce IMF, WTO ve WB gibi
kuruluşlar üye sayısı çok yüksek olan ve görüşmelerin konferanslar biçiminde
yapıldığı platformlardır. Her ne kadar bu kuruluşların içinde dar gruplarda
ortak karar almak mümkün olsa da daha küçük gruplar halinde bir araya gelmek
çok daha etkin bir çözüm olarak görülmektedir. Örneğin G-8 toplantılarında
dünya ekonomisinin beşte ikisine egemen olan 8 ülke, G-20 toplantılarında ise
dünya ekonomisinin onda dokuzundan fazlasına egemen olan 20 ekonominin
temsilcisi bir araya gelerek çok daha verimli kararlara imza atabilmektedir.
G-20, G-8’in yalnızca en gelişmiş
ekonomilerin temsilcilerinden oluşmasına yönelik yükselen piyasaların ve
gelişme yolundaki ekonomilerin tepkisinden kaynaklanarak kurulmuştur.
İşbirliğinin sonuçları
Hiç kuşkusuz ekonomik işbirliği
birçok açıdan yararlıdır. Her şeyden önce ekonomilerin birbirine zarar verecek
uygulamalardan kaçınmalarını ve aynı paralelde uygulama yapmalarını sağlamaya
yarar. Buna karşılık bu işbirliği küresel krizin önlenmesine de yayılmasına da
engel olamamıştır. Bu durumda işbirliğinin biçimini, ayrıntılarını, uyum
süreçlerini yeniden ele alıp ve eksik kalan yanlarını tamamlamak şart olmuştur.
Ekonomi konusunda
Siyasal Sistem, Ekonomik Sistem ve Ahbap - Çavuş İlişkileri18 Ekim 2026Teori Aynı, Sonuç Farklı 6 Ağustos 2026İrrasyonel Beklentiler Teorisi19 Haziran 2026Öğrenilmiş Çaresizlik24 Şubat 202623 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.