İdeal Çocuk Sayısı
Birdenbire kendimizi en az üç çocuk yapın tavsiyesiyle
başlayan bir tartışmanın içinde buluverdik. Araya o kadar çok şey girdi ki
kafamda evirip çevirdiğim soruları bugüne kadar yazıya dökemedim.
Ben bu soruları yanıtlayamıyorum: Ne olacak üç çocuk
yapınca? Daha önce 2 çocuk yaptık da ne oldu? İçlerinden dünya çapında kaç kişi
çıkardık? Çıkardıklarımıza ne kadar saygı duyduk? Kimini vatan haini kimini din
düşmanı yaparak toplumdan dışlamadık mı? Ne olacak yani üç çocuk yapınca?
Üçüncü çocuk şair olunca dışlamayacak mıyız? Ya da bilim adamı olmak isteyince
deli gözüyle bakmayacak mıyız? Büyüklerinin sözlerinin dışına çıkıp sorgulamaya
başlayınca yakalayıp hapse atmayacak mıyız? Ne değişecek yani üçüncü çocukta?
Önceleri az çocuk yapmak, doğum kontrolüne gitmek gözde
yaklaşımdı şimdi en az üç çocuk yapmak gözde oldu. Hatta eski yaklaşım
neredeyse vatan hainliği gibi kabul edilmeye başlandı. Yarın öbürgün bu da
tersine döner.
Bu soruların da yanıtı yok bende: Üniversitelere, liselere,
ortaokullara hiç bakıyor musunuz çocuklarımız ne okuyor ne yazıyor diye? Mesela
kendi çocuğunuza hiç soruyor musunuz kaç tane kitap okuduğunu. Hiç roman, öykü,
şiir okumuş mu? Kendi ders kitapları dışında başka bir konuyla ilgili bir kitabı
eline almış mı? En iyi bildiğini düşündüğü konuyla ilgili bir araştırma yapmış
mı? Örneğin sürekli izlediği futbol maçının kaç metrelik bir sahada
oynandığını, kalenin iki direği arasında kaç metre uzunluk olduğunu, yan
hakemlerin hangi alanlardan sorumlu olduğunu araştırmış mı, öğrenmiş mi?
Herhangi bir bilimsel konuya merakı var mı? Yoksa sadece sınıf geçmek için
kendisine verilen dersleri üstün körü ezberleyip sınıf geçmeye mi çalışıyor?
Çocuğunuza hiç sordunuz mu ne olmak istediğini? Bir şey olmak istiyor mu? Yoksa
üniversiteyi bitirince mi soracaksınız sen ne olacaksın şimdi diye?
Yüzbinlerce sıradan ezberci öğrenciden oluşan bir gençlik
var ortada. Ona karşın üç çocuk yapalım, o da yetmez beş çocuk yapalım. Yapalım
da ne yapalım? Ne olacak o çocuklar? Hiçbir şey bilmeyen, yaşamdan haberi
olmayan, büyüklerinin sözünden çıkmayan, her türlü gelişime kapalı yüzbinlerce,
milyonlarca insan.
Soru sormayan, sorgulamayan, özgür düşünemeyen, büyüklerine
gerektiğinde başkaldıramayan çocuklardan bilim adamı çıkmaz, sanatçı çıkmaz,
edebiyatçı çıkmaz. Olsa olsa memur çıkar, denileni yapan adamlar çıkar. Onlarla
toplum hiçbir yere gidemez. Ancak istisnai yetenekleri olanlar bu düzenin
dışına çıkabilir. Onları da ötekiler engeller.
Sorun çocuk sayısı değildir. İsterseniz bir çocuk,
isterseniz on çocuk yapın. Sorun onları nasıl yetiştirdiğimiz sorunudur. Eğer
bugünkü gibi yetiştireceksek ne kadar az çocuk yaparsak o kadar iyidir. Çünkü o
zaman çocuklar daha değerli hale gelir, sınıflardaki öğrenci sayısı giderek
azalır, çocukları daha yüksek kalitede yetiştirme imkanı doğar.
Genel konusunda
Tuncer Bulutay'ın Ardından7 Aralık 2021Geçmişten Dijital Geleceğe16 Ekim 2020Okuduğum Kitaplardan Seçmeler2 Ağustos 2020Devlet Adamı Deyince14 Haziran 2020118 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.