Üniversiteye Girdiğiniz Gibi Çıkmayın
“Keşke yazdıklarınızı daha önce
okusaymışım, koskoca bir üniversite yaşamını boşa geçirdim. Liseden sonra
üniversiteyi kazanınca her şey bitti sanıp ders çalışmayı bir yana bırakmıştım.
Sadece okutulanları ezberleyip sınıf geçerek okulu bitirdim. Şimdi hiçbir şey
bilmediğimi hissediyorum.” Bana böyle yazan pek çok kişi var. Ne yazık ki bu
ifadeler üniversiteye bilinçsizce başlayan öğrencilerin pek çoğunu bekleyen
tuzağın bir özeti.
Çoğu öğrenci
lisede çok yoruluyor. Bu yorgunluk bir yandan lise dersleriyle uğraşmanın, bir
yandan da üniversiteye hazırlanmak için ek çalışmalar yapmanın, kurslara,
dershanelere gidip konuları en baştan ele almanın, yüzlerce binlerce test
çözmeye çalışmanın yarattığı bir sonuç. Gencecik insanlar, liseyi, kendilerine
hemen hemen hiç zaman ayıramadan, hep ders çalışarak ve çoğu kez ileride ne işe
yarayacağını bilmedikleri denklemleri, formülleri ezberleyerek geçiriyorlar.
Sonuçta üniversiteyi kazandıklarında ya hedefe ulaştıklarını düşündükleri ya da
artık enerjilerini tükenmiş hissettikleri için çalışmayı minimum düzeye indiriyorlar.
Üniversite eğitimini, oraya girmek için harcadıkları çabadan çok daha az çaba
harcayarak ve üstünkörü bilgi edinerek tamamlıyorlar. Bunun sonucunda da mezun
olduklarında yukarıya aldığım ifadelerle özetlenen durumla karşılaşıyorlar.
Üniversite sınavını kazanıp da
istediğiniz bölüme girmişseniz bu sizin için olumlu bir gelişmedir. Çünkü
insanın sevdiği bir işle uğraşması, işin içine sevgiyi katması öğrenmeyi çok
kolaylaştırır. Ne yazık ki biz genel olarak çocuklarımızı böyle bir bilinçle,
böyle bir bilgiyle yetiştirmiyoruz. Dolayısıyla liseyi bitirip üniversiteye
girerken çoğu öğrenci ya anne ve babasının istediği bir işi yapmak veya
birisinden etkilendiği için ya da puanı o bölüme yettiği için giriyor. O
nedenle de çevremizde giderek artan sıklıkla mühendislik okumuş ama aşçılık
yapan, işletme okumuş ama kameramanlık yapan kişilere rastlıyoruz. Yani sistem,
öğrenciyi baştan bilinçlendirip sevdiği ya da seveceği dallara yönlendiremiyor.
Sonuçta yaptığı işi sevmeden yapan binlerce insanın bulunduğu, o nedenle de
başarının düşük gerçekleştiği bir topluma sahip bulunuyoruz.
Üniversiteye girdiğinizde
kesinlikle her şeyin bittiğini, liseyi bitirip üniversiteye girerek hayatınızın
en büyük başarısını elde ettiğinizi, asla düşünmeyin. Ve kesinlikle “ben üniversiteye
filanca sıradan girdim” gibi başarı öyküsü anlatan cümleler kurup kendinizi
havaya sokmayın. Üniversiteye giriş her şeyin bittiği değil, başlayacağı andır.
Bunu asla aklınızdan çıkarmayın.
Okul açılmadan gideceğiniz
sınıfta hangi derslerin ve hangi kitapların okutulacağını öğrenip onları alın.
Okul başlamadan onların bir bölümünü hızlıca okuyun. Okuyacağınız bölümün en
iyi olduğu okulu belirleyip orada aynı konularda hangi kitapların okutulduğunu
saptayın ve onları da alın. Bir yandan da onları okuyun. Eğer gittiğiniz okul o
bölümde Türkiye’de en iyi okulsa, okutulan derslerin ABD veya o konuda en iyi
olan ülkedeki ders kitaplarını edinip okumaya çalışın.
Okul açıldıktan sonra her ders
öncesi o derste okutulacak bölümü bir kez gözden geçirin. Kafanızda
çözemediğiniz sorular oluşursa bunları not alın ve derste hocaya sorun.
Ben Mülkiye’de ekonomi ve maliye
okurken ekonomi kitaplarını üç kez okumak yerine aynı dersi üç ayrı kitaptan
okurdum. Ders notlarını üç kez okuyanlar sınavda benden yüksek not alırlardı.
Ama üniversite bitip de iş meslek sınavlarına girmeye gelince ben hepsinden
yüksek notlar aldım. Ve her şeyden önemlisi farklı kitaplar okuduğum için
farklı bakış açısı ve analiz yeteneği edindim. Benim okuduğum dönemlerde
kitaplara ve bilgiye erişmek kolay değildi. Kütüphanelere gitmeniz, kitapları
bulmanız ve öyle çalışmanız gerekiyordu. Oysa şimdi birçok bilgiye internet
kanalıyla anında ulaşma imkânı var.
Okulda okutulan derslerin yanında
mutlaka yardımcı alanlarda okuma yapın. Ekonomi okuyup da muhasebe dersi hiç
görmemiş kişileri öğrendiğimde çok şaşırıyorum. En azından temel muhasebe
bilgilerine sahip olmadan iktisatçı olunmaz. Onun için eğer bölümünüzde yoksa
mutlaka genel muhasebe kitabı alıp kendiniz çalışın.
Mutlaka matematik çalışın. Matematik,
analiz yeteneğinizi artırır. Tek başına pek bir işe yaramayacakmış gibi görünen
(en azından lisedeyken bana öyle gelirdi) koordinat sitemi, grafikler, türev,
integral, matrisler vb ekonomiye ve birçok diğer bilim dalına uygulandığında
anlam kazanıverir.
Buraya kadar anlattıklarımın
yorucu şeyler olduğunu biliyorum. Yaşam da birçok şey gibi programlanabilir.
Günde 8 saat uyuduğunuzu, 6 saatinizi derste geçirdiğinizi düşünürsek geriye 10
saatiniz kalır. Bunun 5 saatini eğlenerek, dinlenerek, müzik dinleyerek, sohbet
ederek geçirdiğinizi düşünürsek kalan 5 saati iyi değerlendirirseniz 4 yılın
sonunda (yılda 250 gün x 5 saat x 4 yıl hesabıyla) 5.000 saatlik bir çalışma
yapmış olursunuz ki bu süre, sizi uzman yapmaya yetecek bir süredir.
Yaşam burada anlattığım kadar
planlı ve programlı bir süreç değil tabii ki. İyi gün olur, kötü gün olur,
insan her planladığını her zaman yapamaz. Ben de onun için 360 x 5 saat hesabı
yerine, 250 x 5 saat hesabı yaptım. Böylece yılda 100 günden fazlasını ders
dışı zamana ayırdım. Bu 100 günde 1 saat roman, felsefe, tarih vb okusanız bu
da ileride size pozitif bir katkı olarak döner.
Burada genel bir rehber sunmaya
çalıştım. Özellikle mezun sayısının her geçen gün arttığı, rekabetin giderek
yükseldiği günümüz ortamında üniversiteye başlarken ya da halen okurken
önünüzde iki seçenek var: (1) Üniversiteye girmiş olmayı yeterli başarı görüp,
okutulanları ezberleyip mezun olmaya çalışmak. Böylece günde 5 saat çalışıp 5
saat dinlenmek yerine 1 saat çalışıp 9 saat gezip tozarak yaşamın keyfini
çıkarmak. (2) Yukarıda sunduğum gibi bir programla bu dört yılda günde 5 saat
çalışıp, 5 saat gezip tozarak üniversiteden hakkıyla mezun olmak. İlki 4 yıl
keyifli bir yaşam sunan bir seçenek. Ama devamı yok. Bu yolu seçerseniz okulu
bitirdikten sonra hayal kırıklığına uğramış binlerce mezundan birisi
olacaksınız demektir. 4 yıllık eğlencenin sonu ne yazık ki hüsranla bitecek.
İkincisi, okul sırasında eğlenceden biraz fedakârlık edip kendinizi yaşama
hazırlama seçeneği. Onun yollarını yukarıda anlatmaya çalıştım. 4 yıl biraz
sıkılıp yorulsanız da mezun olduktan sonra o çabanın karşılığını almanızı ve
kalan yaşamınızı daha rahat geçirmenizi sağlayabilecek bir seçenek.
Yaşam bu tür seçimlerle doludur.
Bir şeyi seçerken bir başka şeyi yapmaktan vazgeçersiniz. Ekonomi biliminde
buna alternatif maliyet ya da vazgeçme maliyeti diyoruz. Dört yıl gezip
tozmanın alternatif maliyeti mezuniyet sonrası işsiz kalmak olabilir. Tercih
kuşkusuz sizindir.
Hangi görüşte ve inançta
olursanız olun olaylara ve çözümlere mutlaka ama mutlaka tarafsız, objektif
bakmayı adet edinin. Bilim bunu öğretir. Ama herkes öğrenemez. Siz bunu
öğrenmeye ve uygulamaya çalışın. Benim yazdıklarım, dediklerim de dâhil her
şeyi akıl ve bilim süzgecinden geçirin ve ona göre düşüncenizi biçimlendirin.
Aksi takdirde toplumda her köşede sayısız örneğiyle karşılaştığımız, neden –
sonuç ilişkilerini karıştıran, analiz yapamayıp ezbere kaçan, bir görüş ya da
düşünceye taraf olup özgür düşünemeyen ve o nedenle olaylar karşısında
yalpalayıp duran insanlar arasına karışır gidersiniz.
Genel konusunda
Tuncer Bulutay'ın Ardından7 Aralık 2021Geçmişten Dijital Geleceğe16 Ekim 2020Okuduğum Kitaplardan Seçmeler2 Ağustos 2020Devlet Adamı Deyince14 Haziran 2020119 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.