Egemenlik Kayıtsız Şartsız Bilimindir
19’uncu yüzyıl imparatorluklar
yüzyılıydı. Dünyada yaygın yönetim biçimi imparatorluklar düzeniydi.
İmparatorlar, egemenliğin sahibiydi. Kimilerinin egemenliği kayıtsız şartsız,
kimilerininki ise şarta bağlıydı. Mesela ABD’de Başkanlık sistemi geçerliydi. Başkanın
yetkileri, imparator yetkilerine yakındı ama iktidarı süreli ve şarta bağlıydı.
Fransa’da 19’ucu yüzyılın ortalarında Cumhuriyet ilan edilmişti. İngiltere’de
mutlak monarşi 1215’den beri Magna Carta ile şarta bağlanmış, mutlak egemenlik
sınırlandırılmıştı. Ama bu istisnalar o yüzyılların imparatorluk yüzyılı
olmasına engel değildi.
20’nci yüzyıl, Cumhuriyetler
yüzyılı oldu. İmparatorluklar her yerde yıkılıyor yerini cumhuriyetlere
bırakıyordu. Bazı ülkelerde belirli sürelerle faşizm ya da komünizm adı altında
kumanda rejimleri egemen olduysa da bunlar sürdürülemedi. Yirminci yüzyılın son
çeyreğinde hemen her yerde egemenlik, dolaylı yoldan da olsa, halkın eline
geçmişti. Yüzyılın ilk çeyreğinde Türkiye’de cumhuriyet kuruldu ve egemenlik el
değiştirdi. Bunun yansıması TBMM’de yazılı olan ifadede kendisini buluyordu:
“Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir.”
21’nci yüzyıla böyle bir havayla
girildi. Hala tek tük krallıklar var. Ama bu ülkelerde krallar artık sadece
sembolik yetkilere sahip. 21’inci yüzyılda bambaşka rüzgârlar esiyor. Artık
egemenlik kişilerin veya kurumların elinde değil. Egemenlik kayıtsız şartsız
bilimin eline geçmiş bulunuyor. Her şeyi bilim sürüklüyor. İnsanlar ellerindeki
akıllı telefonla adres buluyorlar, bilgisayarlarından neredeyse bütün dünyayı
izliyorlar, her türlü belgeye, bilgiye ulaşabiliyorlar.
Ne var ki böyle bir ortamda
mesela Endüstri 4.0’ı konuşurken arkada neler olduğu çok önemli. Eğer bir ülke
Eğitim 4.0’a, Hukuk 4.0’a, Ekonomi 4.0’a ulaşamamışsa o ülkede Endüstri 4.0’ı
oturtmak çok kolay değil. Her alanda 4.0’a ulaşabilmenin yolu bilimden geçiyor.
Onun yolu da eğitimden geçiyor. O nedenle Türkiye’nin yapacağı yapısal
reformların ilki eğitim reformu olmak zorunda. Eğitim reformu ise öyle herkesin
kendisine göre anladığı, yorumladığı bir şey değil. Eğitimi sadece ve sadece
bilimsel temele oturtmadan, bilim dışındaki bütün konuları okulların dışına çıkarmadan
öteki alanlarda yol almak mümkün değil. 21’inci yüzyılda artık ne biyolojik
evrimi ne de sosyal ve kültürel evrimi reddetmek mümkün. Bunlardan kopan
toplumlarda safsataların peşine düşmek kader haline geliyor.
Biz ne yaparsak yapalım, ne kadar
direnirsek direnelim, istesek de istemesek de bilim buralarda da safsataları
çöpe atarak başköşeye oturacak. Bu konuda geç kalmak sadece geride kalmak
demek.
Eğer bir ülkede bilim hala başköşeye
oturmamışsa bilin ki o ülke işsizlikten yoksulluğa, cehaletten açlığa savrulup
durmaya devam edecek. Bilin ki o ülke halkı, safsataların esiri olmaya ve başkalarının
fason üreticisi olarak çalışmaya devam edecek.
21’inci yüzyıl, artık bu dünyanın
yalan olmadığını, bu dünya için çalışıp çabalayıp bir şeyler yapacak, bir
şeyler geliştirecek insanlara ihtiyaç olduğunu gözümüzün içine sokuyor. Bu
insanları yepyeni bir anlayışla eğiteceğimiz bilim okullarında yetiştiremezsek
bilin ki biz küresel sıralamada bırakın öne geçmeyi 17’nci sırada durmayı bile
beceremeyeceğiz.
Mustafa Kemal Atatürk,
egemenliğin bir gün bilime geçeceği gerçeğini 90 yıl önce görmüş ve dile
getirmiş: “Hayatta en hakiki mürşit ilimdir.”
Genel konusunda
Tuncer Bulutay'ın Ardından7 Aralık 2021Geçmişten Dijital Geleceğe16 Ekim 2020Okuduğum Kitaplardan Seçmeler2 Ağustos 2020Devlet Adamı Deyince14 Haziran 2020177 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.