Bilanço
Bilanço dilimize İtalyanca’dan
girmiş bir sözcük. Şirketlerin dönemsel faaliyetlerinde varlıklarında ve yükümlülüklerinde
ortaya çıkan değişimleri ve dönem sonucunda ulaşılan kar veya zararı gösteren tablolara
bilanço deniyor.
Görüleceği gibi tanım gereği
bilanço kurumsal bir dengeyi ifade ediyor. Buna karşılık kişilerin yaşamlarının
da bir bilançosu var. Belki ona, karışıklığı önlemek için, başka bir isim de
verilebilir ama önemli değil. Kişisel bilanço, yaşamınız boyunca ya da
yaşamınızın belirli bir anına kadar baştan beri yaptıklarınızın ve
yapamadıklarınızın bir özeti. Yapmak istediklerinizi sol tarafa yaptıklarınızı
sağ tarafa yazarsanız yapmak istediklerinizin ne kadarını yapabildiğinizi ne
kadarını yapamadığınızı ve yapmayı düşünmediğiniz neleri yaptığınızı ortaya
koyan bir bilanço çıkarabilirsiniz.
Ben birkaç yılda bir o ana kadar yaptıklarımın
bilançosunu çıkarır bir bakarım ne istemişim ve ne yapmışım diye. İş ve meslek yaşamı
kare bir masa gibi düşünülebilir. Bunun bir kenarı kamu kesimi, bir kenarı özel
kesim, bir kenarı medya bir kenarı da akademi (üniversite) olarak
düşünülebilir. Bazısı iş ve meslek yaşamı boyunca kamu kesiminde çalışır ve
oradan emekli olur, bazısı özel kesimde çalışır ve oradan emekli olur. Az
sayıda insan bu masanın iki tarafında, daha az sayıda insan masanın üç
tarafında ve çok az sayıda insan da dört tarafında oturur. Ben bu masanın dört
tarafında da oturdum. Meslek yaşamıma kamu kesiminde başladım ve 25 yıl kamu
kesiminde çalıştım. Kamu kesiminde görev yaparken bir yandan da geceleri
derslere giderek doktoramı yaptım. Kamu kesiminden ayrıldıktan sonra özel
kesime geçtim. Özel kesimde 10 yıl üst düzey yöneticilik yaptım. Bu süre içinde
medyada ve akademide de çalıştım. Medyada önce 1 yıl Yeni Yüzyıl Gazetesinde
sonra 10 yıl Radikal Gazetesinde köşe yazısı yazdım, televizyonda program
yaptım. Bir yandan da İstanbul Bilgi Üniversitesi ve sonra da Kadir Has
Üniversitesinde ders verdim. Şimdi Altınbaş Üniversitesinde öğretim üyesi
olarak çalışıyorum, kendi bloğumda yazıyorum ve kitap yazıyorum. Demek ki
masanın dört tarafında da oturmuşum. Bu birikimi çok değerli buluyorum ve çalışmamın
yanı sıra şansımın da yaver gitmesine bağlıyorum. Değerli buluyorum çünkü
masanın her tarafından farklı bilgi birikimi sağladım ve Türkiye’de bilgi
sahibi olmadığım bir köşe pek kalmadı. Genç arkadaşlar beni bloğumdan,
kitaplarımdan ve akademiden tanıdığı için hoca sanıyorlar. Oysa benim hocalığım
25 yıllık kamu kesimi görevimden sonra çıktı ortaya.
Bütün bu bilgi birikimimi son 8
yıldır bloğumda yazdıklarıma ve kitaplarıma dökmeye çalışıyorum. 19 kitabım
yayınlandı ve hepsi yüksek ilgi gördü. Şimdiye kadar en çok satan kitabım
Değişim Sürecinde Türkiye oldu. Birçoklarına göre o kitap benim başyapıtım.
Bloğum 2011 Kasım ayında yayına
başladı. Buna göre yaklaşık 8 yıl olmuş. Bu süre içinde bloğum 38 milyondan
fazla ziyaret edilmiş. Bu, inanılmaz bir sayı. Yazılarımı aynen alıp bloğumun
linkini vermek suretiyle yayınlayan site ve gazetelerden (onlara saygı
sunuyorum) ya da alıp başlığını veya içeriğini değiştiren site veya
gazetelerden (onları kınıyorum) okuyanları da sayarsak rakam çok daha
yukarılara gider. Bloğum dışında twitter’da da oldukça aktif olarak yer
alıyorum. Twitter’da 1 milyon 261 binden fazla izleyicim var. Bu da inanılmaz
bir sayı. Sonuçta ben masanın hangi tarafında hangi görevle bulunursam
bulunayım bir iktisatçıyım ve bu ülkede dolar kuru, enflasyon ve işsizlik
dışında ekonomiyle ilgili konulara ilgi duyanların sayısı çok sınırlı.
Buraya kadar yazdıklarım arasında
aklımda hiç olmayan bir şeyi de yaptığımı görebiliyorum: Televizyonda program
yapmak. Bunu hiç düşünmemiştim mesela.
Bilanço işine girince Yapmayı
isteyip de yapamadıklarımı da sıralamam gerekir. Daha çok roman ve öykü yazmayı
düşünmüştüm. Şimdiye kadar iki öykü kitabım yayınlandı. Orada düşündüğüm kadar
verimli olamadım. Ekonomik konulara dalınca edebiyatçılık geride kaldı ne yazık
ki. Mesela polisiye öyküler yazmak isterdim. Aslında yazdıklarım da var ama
oturup üzerinde çalışacak zamanı şimdiye dek yaratamadım.
Bugüne kadarki bilançom özetle böyle.
Bu yıl yine Altınbaş Üniversitesinde yüksek lisans dersleri vermeye, bloğumda
yazı yazmaya ve yeni kitaplar üzerinde çalışmaya devam edeceğim. Sırada üzerinde
çalıştığım Türkiye Ekonomisi kitabı var. Ocak veya Şubat’ta raflara gelecek
diye tahmin ediyorum. Yazımı bitti, eklemeler, çıkarmalar ve düzeltmeler
yapıyorum. Bu benim 20’nci kitabım olacak. Bir de üzerinde çalıştığım bir
polisiye roman var ama onu ne zamana toparlarım, yayınlar mıyım yayınlamaz
mıyım henüz emin değilim.
Kurum bilançoları kâr veya
zararla kapanır. Kişisel bilançolarda ise tatmin veya tatminsizlik söz konusu
olabilir. Şu ana kadarki kişisel bilançomdan tatmin duyuyor muyum diye kendime sorduğumda
yanıtım olumlu. Çünkü yapmak istediklerimden fazlasını yapmış durumdayım. Bu
beni mutlu etmeye fazlasıyla yetiyor.
Sonra? Sonrası hiç.
Ömer Hayyam’ın dediği gibi:
Ben olmayınca bu güller, bu serviler yok
Kızıl dudaklar, mis kokulu şaraplar yok
Sabahlar, akşamlar, sevinçler, tasalar yok
Ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok.
Kızıl dudaklar, mis kokulu şaraplar yok
Sabahlar, akşamlar, sevinçler, tasalar yok
Ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok.
Şimdiye kadar bana ve çalışmalarıma gösterdiğiniz
ilgiye teşekkür eder, sevgi ve saygılar sunarım.
Deneme konusunda
Geçen Yüzyılın İnsanları10 Haziran 2026Eleştiri Korkusu8 Haziran 2026Kötünün Yükselişi5 Haziran 2026Cesur Yeni Dünya30 Mayıs 2026102 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.