Hobi Edinmek
Bu yazı Sınav ve Mülakat Rehberi
ve Meslek Seçimi yazılarımla birlikte öğrencilere yönelik olarak yazdığım
üçlemenin son yazısı. Aslında sıralama Hobi Edinmek, Meslek Seçimi ve Sınav ve
Mülakat Rehberi biçiminde olmalı, ya da bir kez daha okumak isteyenler bu sırayla
okumalı.
Kişinin mesleği dışında, özel
ilgi alanına giren ve boş zamanlarında dinlenmek ya da eğlenmek amacıyla
yaptığı işlere hobi deniyor. Bu tanım bize hobinin dinlendirici ve eğlendirici
bir iş olduğunu ve dolayısıyla yapan insana keyif verdiğini anlatıyor.
Henüz çocuk yaştayken piyano, keman,
gitar ya da saz çalmayı öğrenen, ders alanlar var. Ya da yine çocuk yaşta tenis,
basketbol, futbol, atletizm, yüzme gibi bir spor dalıyla uğraşmaya başlayanlar
var. Aynı çağlarda şiir yazmaya, öyküler yazmaya, resim yapmaya, fotoğraf
çekmeye başlayanlar da var. Bazıları bu öğrendiklerini meslekleri haline
getirebiliyorlar. O zaman bir hobi meslek haline dönüşmüş oluyor ki en iyisi
budur. Çünkü hobi insanın sevdiği için uğraştığı bir iştir. Bu durumda hobisini
meslek haline getiren kişi sevdiği işi yapmış ve dolayısıyla hobisinden para da
kazanmış oluyor. Bazıları da bambaşka mesleklerde yükseliyor ama hobilerinden
de yaşamları boyunca vazgeçmiyorlar. Bu da çok keyifli bir iştir. Akşamları
işinden evine döndüğünde gitarını çalan, öyküsünü kaldığı yerden tamamlamaya
uğraşan bir kişi o kısacık sürede sevdiği işi yaptığı için mutlu olur.
Hobilerin çocuk yaşta seçilmesi
şart değildir. Bazen insanlar ileri yaşlarda da hobi edinebilirler.
Marangozlukla uğraşan üst düzey yöneticilik yapan bir tanıdığım var. Bu konuda
o kadar ileri gitmiş durumda ki değme marangozlar eline su dökemez. Akşamları
evline gelip kendine ayıracak zamanı bulduğunda başlıyor üzerinde uğraştığı masayı
yapmaya. Bundan para mı kazanıyor? Kesinlikle hayır. Sadece kendisini bu
dünyadan soyutlayan, dinlendiren bir iş yapıyor. Mesleğinin yanında yazı yazan,
kitap yazan birçok tanıdığım var. Kimisi mesleki konulardaki bilgisini
aktarıyor, kimisi de mesleğiyle hiç ilgisi olmayan konularda yazıyor.
Gezilerini yazanlar, fotoğraflarını yayınlayanlar sadece örnek olarak verebileceğim
kişiler. Yemek yapmayı seven tanıdıklarım var. Çok farklı mesleklerde oldukları
halde sonradan yemek kurslarına gidip bu konudaki hobilerini geliştirip kendi
pastanesini açan insanlar tanıyorum.
Bir süre sonra hobiniz asıl
mesleğinizin yerine geçebilir. İşte o en iyisidir. Yani hobinizden para da
kazanmaya başlamışsanız bundan iyisi yoktur.
İnsanın yaşamının çeşitli dönemlerinde
keyif alacağı alanlarda yeteneklerini sınamasında yarar var. Buna göre hobiler
oluşturulabilir. Kitap okumak bir hobidir. Bu hobiyi, okuduğu kitapları
yorumlamaya, eleştirmeye çevirmek daha gelişmiş bir hobidir. Okuduklarından
edindiği kültürle yazı ya da kitap yazmak bu hobinin en gelişmiş halidir.
Yazarlık bir meslektir. İnsan başka bir işle uğraşmaz ve yazarlık yaparsa bu
bir hobi sayılmaz. Ama başka bir işle uğraştığı halde yazarlık yapmak hobidir.
Bazen bu hobi ilerler ve insan o işten para kazanmaya başlar. Hatta bazen daha
da ilerlerse asıl işini bırakıp hobisini mesleği haline getirebilir.
Bu tür yazılarda insan ister
istemez kendisini örnek olarak göstermek zorunda kalıyor. O nedenle özür dileyerek
kendimi örnek göstereceğim. Mülkiye’deki öğrencilik yıllarımda ekonomi ve
güncel konular üzerine yazılar yazmaya başladım. Not defterlerim vardı. Notlar
alıyor, kendime göre yorumluyor, sonra onları yazılar haline getiriyordum. Çoğu
ilkel görüşlerdi ama her şey öyle başlayıp gelişiyor zaten. Maliye
müfettişliğimin ilk yıllarında bir arkadaşımın önerisiyle Hititler üzerine bir
kitap okudum. Bu kitap, o zamana kadar hiç ilgilenmediğim bir alana ilgimi
çekti. Ondan sonra başladım Hitit tarihiyle ilgili kitapları ve makaleleri
okumaya, müzelerde Hitit kazı bulgularını incelemeye ve notlar almaya. Öteden
beri ekonomi ve maliye ile ilgili yazlar yazıyor ve çeşitli dergilerde
yayınlıyordum. 1998’de gazetede (önceleri Yeni Yüzyıl sonraları Radikal) yazılarım
yayınlanmaya başladı. Ekonomi ve diğer güncel konular üzerine, arada bir de
Hititler üzerine yaptığım çalışmalarla ilgili yazılar yazıyordum. 2001 yılında
Hitit tarihi üzerine ilk öykü – tarih kitabım olan Anitta’nın Laneti
yayınlandı. Müthiş bir ilgi gördü. Çünkü o karmaşık Hitit tarihini bir öyküler
dizisinde basitleştirerek anlatıyordu. Mesleği arkeologluk, tarihçilik ya da
Hititologluk olmayan kişilerin Hitit tarihine ayırabilecekleri zaman dilimi en
çok bir ya da iki gündür. Bu kitap bir günde bitecek bir okuma süresinde Hitit
tarihini özetliyordu. Gençlik yıllarımda başlayan not alarak, eleştirerek okuma
hobisiyle Hitit tarihi çalışma hobisinin bir karmasıydı kitap. 20 bin adede
yakın satıldı, hala da satılıyor. Ve bana para kazandırdı. Kazandırdığı para
emeğimin karşılığı değil elbette. Çünkü bu işler Türkiye’de pek para
kazandırmıyor. Ama ne olursa olsun asıl mesleğimin dışında iki hobimden para
kazanmam işin keyfini artırdı.
Bazen insan yaşamı boyunca
yanından gelip geçtiği şeyleri fark edemez ya da yıllarca ilgilendiği halde birkaç
gününü ayırıp işin aslını öğrenmediği için özünü kavrayamaz. Bundan beş altı yıl öncesine kadar voleybolla
hiç ilgim yoktu. Özellikle Türk kadın voleybol takımlarının başarılarının
artmasıyla birlikte televizyonda voleybol yayınları da arttı. Ben de izlemeye
başladım. Ve birkaç kez izledikten sonra oturup voleybolun kurallarını
öğrenmeye karar verdim. Bu iş benim bir günümü aldı. Hepsi o kadar. Sahanın eni,
boyu, çizgilerin anlamı, oyuncuların dizilişi ve pozisyonları, setler, sayılar,
fauller vb. Sonraki dönemde bu kuralları bilerek maçları izlediğim için teknik
adamların taktiklerini de anlamaya başladım. Şimdi voleybol konusunu, maçı
yorumlayacak kadar iyi biliyorum. Voleybolu izlemek benim bir hobim haline
geldi. Bundan para mı kazanıyorum? Hayır. Her hobi sonunda para kazandıracak
bir işe dönüşmez. Bizde spor yazarı veya yorumculuğu yapanların çoğuna
voleybolda beşinci set kaçta biter ya da üç metre çizgisi nedir diye sorun
bilmezler. Oysa insan futbol yorumculuğu yapıyorsa basketbol, voleybol,
atletizm gibi dallarda ne olduğunu, nasıl oynandığını merak etmez mi? Her ne
kadar bir atasözü “merak kediyi öldürür” dese de herşey merakla başlar.
Zamansızlık asla bahane değildir.
Hazine’de görev yaparken gün boyunca nefes alacak zamanı bile zor buluyordum. Akşamları
eve geldikten sonra herkes yattığında en az iki saat doktora tezimi yazmakla
uğraşıyordum. Zaman zaman yorulup bırakmayı düşünsem de devam edip bitirdim ve
doktor unvanını aldım. Doktoramı yapmış olmam bana ileriki yıllarda
üniversitede hocalık yapmanın yolunu açtı. Üniversitede ders vermek ise ekonomi
alanında daha çok yazı ve kitap yazmamı sağladı.
Yaşamın her aşamasında edinilecek
hobiler vardır. Kiminden para da kazanılabilir. Hobinizi geliştirmeye başladığınızda
olayı ciddiye alırsanız o alanda önde gelen kişiler arasına girmeniz mümkün
olabilir. Bütün mesele kendi içinizdeki yeteneği bulup çıkarmak ve biraz da
zorlamaktır. Para kazanmak önemli bir artı getirse de para kazanmadan da
sevdiğiniz işi yapmak önemlidir. Bugün bu blogdan para kazanmıyorum. Hatta dışarıdan
bakılınca benim için zaman kaybı olarak bile görülebilir. Ben öyle görmüyorum.
Ben bu blogda yazı yazmaktan ve bildiklerimi ve deneyimlerimi paylaşmaktan keyif
alıyorum.
Son söz: Mutlaka içinizdeki
yeteneği keşfedin ve mutlaka ona dayalı bir hobi edinin. Bu size mesleğinizin
ötesinde kapılar açacaktır. Hobisi olmayanın fobisi olur.
Genel konusunda
Tuncer Bulutay'ın Ardından7 Aralık 2021Geçmişten Dijital Geleceğe16 Ekim 2020Okuduğum Kitaplardan Seçmeler2 Ağustos 2020Devlet Adamı Deyince14 Haziran 202072 yorum
Yorumlar ve yanıtlar Blogger'ın kendi sisteminde yazılır ve okunur; tema bunu değiştirmez. Bu önizleme salt okunurdur.